از چه بنویسم؟ از آسمانی که در حال عبور است یا از دلی که سوت و کور است؟ از زمین بنویسم یا از زمان یا از یک نگاه مهربان؟ از خاطراتی که با تو در باران خیس شد یا از غزل هایی که هرگز سروده نشد

از چه بنویسم؟ از چتری که هرگز زیر آن نایستادم و یا از حرف هایی که هرگز بر زبان نیاوردم؟ قصه تلخ سکوت که نوشتن نمی خواهد! آن را در پس چهره غمگین و چشمان اشکبارم بخوان

نمی دانم از چه بنویسم از برق چشمانی که مرا در آتش عشق خود سوزاند و خاکستر کرد یا از عشقی که درهای امید را به رویم باز کرد تا زندگی زیباتر شود

من عاشق خیابانی هستم که قسمت نشد با هم در آن قدم بزنیم. من دلباخته درختی هستم که فرصت نشد اسم مان را بر روی آن حک کنیم

ای ناجی من! ناگزیر اگر قرار باشد بنویسم باید در همه سطر های دفترم حضور داشته باشی. نفس های تو میتواند برگ برگ دفترم را از پاییز پاک کند. پس مرا دریاب

من بی قرار حرف های نابم حرف هایی که هزاران سال دیگر در یک بعد از ظهر آفتابی با من خواهی گفت من از اولین روز آفرینش چشم به راه نگاه جذاب توام 

                                                          کی مرا می بینی ...